|
Na
een zeer geslaagd BBQ-weekend op De Abbert reden we zondagochtend
met een man of wat terug naar Zwolle. Ik had de zijspan aan de Rode
Nachtegaal geknoopt, met daarin Simon, dus dan duurt het even
voordat je op snelheid bent. Ter hoogte van het pompstation dat
langs de Rijksweg N50 ligt lukte dat kennelijk toch aardig, want als
ik een week later op zaterdagmiddag thuiskom na een dag buffelen in
‘Hans en Grietje’ (ons nieuwe clubhuis) ligt er een brief van het
Centraal Justitieel Incassobureau (CJI) in de bus. Of ik even € 22
wil overmaken omdat ik te hard had gereden. Maar…, die € 22 was
inclusief € 6 administratiekosten, dat dan weer wel. Dat ze daaraan
schromelijk tekort gingen komen wist ik wel zeker…
Ik had 77 km gereden, iets waar ikzelf best trots op was, maar het
CJI duidelijk iets minder. Nadere bestudering van de bekeuring
leerde echter dat de apparatuur van de politie niet met ambtelijke
precisie werkt! En daarom moest er voor straf drie kilometer vanaf,
zodat er een snelheidsoverschrijding overbleef van maar vier
kilometer. (Let wel, er moest dus bijna 40% af!)
Shit, Ik had dus maar 74 km gereden in plaats van de 77 km waarover
ik veel beter te spreken zou zijn geweest. Wat betreft die
onnauwkeurigheid zouden ze mij een heel groot plezier doen door in
de toekomst apparatuur te gebruiken die nog veel onnauwkeuriger is.
Dan meten ze bijvoorbeeld 186 km waar ik maar 70 km mag en krijg ik
na correctie een bekeuring voor vier km. Kan ik toch op feestjes de
blits maken door het halve verhaal te vertellen dat ik maar liefst
186 km heb gereden met de Rode Nachtegaal met bagage, zijspan en
daarin Simon…
Natuurlijk had de overheid het recht mij voor een
snelheidsovertreding van een paar km te bekeuren. Gelukkig had ík
daarna het recht om een beroepschrift in te dienen en te vragen om:
- een kopie van het ijkbewijs waaruit blijkt tot wanneer het
ijkbewijs geldig is;
- een verklaring waaruit blijkt dat met de apparatuur, die hoort bij
genoemd ijkbewijs, de overtreding werd geconstateerd;
- de tekst van het wetsartikel waaruit blijkt hoe lang een ijkbewijs
geldig mag zijn.
Uit de bekeuring bleek ook dat ik de foto kon ik opvragen via een
telefoonnummer. Dat leek me wel wat, dus gebeld. Een paar dagen
later had ik die in de bus. Onmiskenbaar de Rode Nachtegaal, met
daarop mij en Simon in de zijspan. Het geoefende oog ziet zelfs op
het ingezoomde fotootje nog de prachtige sticker op mijn koffer van
de legendarische garagerockband The Cramps.
Het beroepschrift is al een tijdje geleden op de bus gedaan, maar
aangezien de jongens en meisjes van het CJI geen rekening houden met
de sluitingsdatum voor in te zenden kopij voor ons prachtige
clubblad wordt dit vervolgd…
 |
