Nadat door de politie bekend was gemaakt dat er een radarkliko gestolen was, gingen
journalisten op onderzoek uit en verscheen er in de Zwolse Courant van 7 november 2002
een artikel waarvan de titel luidde: "Controleur gestolen radarkliko lag te pitten."
Aldus een getuige in dat artikel.

Ach gut, wat vertederend. Ik moest namelijk onmiddellijk denken aan een gebeurtenis die
zich een jaar of wat geleden in onze familie afspeelde. Ik had een Stoye zijspan gekocht
en zoon Simon wilde natuurlijk dolgraag daarin een ritje maken. Hij was op dat moment nog
geen zes jaar jong. Op een mooie zaterdagmiddag was het dan zover. We reden samen vanaf
Zwolle over de parallelweg naar de watertoren bij Rouveen. Simon vond het schitterend en
zat letterlijk en figuurlijk in de zijspan te stuiteren van opwinding. Op de terugweg, vlak
voor Zwolle, zag ik echter tot mijn stomme verbazing dat-ie zat te slapen! Het ritje had
hem zoveel energie gekost dat-ie helemaal op was en dus in slaap was gevallen.

Bij de in slaap gevallen politieagent is hetzelfde gebeurd. De man in kwestie heeft zich
natuurlijk vooraf vreselijk verheugd op het ultieme Burgertje Pesten en 's nachts al onrustig
geslapen. Dan op D-day het schichtig installeren van de radarkliko in de ochtenddauw, een
scène die zo in een James Bond-film kan. Het Burgertje Pesten gaat beginnen: bekeuringen
uitdelen aan een ieder die meer dan maar liefst drie kilometer te hard rijdt! En dan, na enige
tijd, valt hij in slaap. Het is hem allemaal net even te veel geworden.
Ach gut.