Dinsdagochtend staan we weer bijtijds op en ontbijten we weer in het dorp bij de warme bakker die ook belegde broodjes & koffie verkoopt. Simon probeert daar een probleem met zijn benzineleiding te herstellen, maar dat mislukt in eerste instantie. Hij stelt voor dat wij vast gaan. Hij zou sowieso kort daarna de snelweg opgaan, omdat-ie veel verder dan ons moet rijden om thuis te komen. Bovendien weet hij zeker dat hij de leiding wel weer klaar krijgt. We rijden dus zonder Simon verder (later blijkt dat Simon om ongeveer dezelfde tijd thuis is als ons). Wij rijden verder en behalve wat kleine koppelings-problemen bij Bert komen we netjes in Nederland aan en pakken daar de snelweg. We rijden naar Olst om Jan sr. en Loek te begroeten. Daar worden we opnieuw zeer gastvrij onthaald op koffie, enz. Na verloop van tijd stappen we op. We nemen afscheid van elkaar, want de groep splitst zich nu in tweeën. De ene groep gaat met het pontje richting de Veluwe, de andere groep rijdt door naar Zwollywood. Een prachtige week was ten einde. We hebben ongeveer 2050 km gereden en de Rode Nachtegaal heeft nog geen liter olie gedronken. Ze loopt dan misschien niet zo heel mooi, maar al wel hééééél lang.

De dagen erna betrap ik mezelf erop dat ik op de meest rare momenten plotseling in de lach schiet. Dat hebben de anderen vast ook gehad. Daar kunnen we elkaar voor bedanken.

UIT HET GROTE SR 2003 UITSPRAKENBOEK (elke regel staat op zich):

• Mijn leven is net een sprookje. Telkens als ik thuiskom is die heks er weer.


• Maak me niet gek!


• Maak me niet nog gekker dan ik nu al ben!


• Ik heb geen GSM, ik ben GSM-lectisch.


• Hij was fijn. Hij was héél fijn.


• Stop dat maar op een plaats waar doorgaans weinig licht komt.


• Gezellie!


• STOP DE TIJD! STOP DE TIJD! ...En dan gaan we nu verder voor de koelkast.


• Volgens mij heb jij een kleine chemische onbalans in de hersenen.


• Foei!


• Hij begint al kopjes te geven.


• Dat heb ik weer: hij brak in tweeën.


• En daar moet jij om lachen? Pas op hè!


• Daar gaan ze boeken over schrijven, kasten vol!


• First of all: no sports!


• HE! JIJ DAAR! MET DIE BADMUTS! UIT DAT DIEPE! NU!


• Nee, jij hebt de spulletjes fijn voor mekaar. Schei uit!


• Het zal toch niet waar zijn!


• Met een gezonde dosis paranoia blijf je de mens altijd een stapje voor.
• Save me the label of that perfume on the table/ So I can remember/ What made a wreck of me.


• Er trekt me een vlies over de ogen.

Ik had er nog veel meer willen vermelden, maar op deze computer zit automatische censuur, dus die verdwenen telkens: SHIT happens... (STOP DE TIJD! STOP DE TIJD!)